Anahtar Parti Genel Başkanı Sayın Yavuz Ağıralioğlu’nun, "‘Başörtüsü yasağını çözdük’ diyerek gurur duydunuz. Başörtülü bakanınız milleti soydu." şeklindeki açıklaması, kamuoyunda haklı tartışmalara ve tepkilere yol açmıştır. Siyasette, ticarette ve hayatın her alanında temel önceliğimiz ahlak, adalet ve hakkaniyet olmalıdır. İnsanların kılık kıyafetleri, inançları veya dini sembolleri üzerinden hareketle kişisel kusur ve suçları kurumlara ya da inanç değerlerine mal etmek kabul edilemez. Doğru yaklaşım; kişilerden ve sembollerden ziyade yapılan yanlış eylemlere ve fiillere odaklanmak, failleri doğrudan ve objektif bir biçimde eleştirmektir. Ortada bir suç veya usulsüzlük varsa, bunun hesabı elbette sorulmalıdır. Siyasi söylemlerin ve toplumsal eleştirilerin yürütülmesinde ilkesel duruşun korunması, adil bir eleştiri kültürünün ve toplumsal barışın tesisi açısından son derece önemlidir. Bu bağlamda, kamuoyunda milliyetçi-muhafazakâr seçmen nezdinde önemli bir alternatif olarak görülen Sayın Yavuz Ağıralioğlu’nun bu açıklamaları, taşıdığı toptancı yaklaşım biçimi nedeniyle üzüntü ve hayal kırıklığıyla karşılanmıştır. Suçun, yolsuzluğun, usulsüzlüğün ya da ahlaki ilkelerin; başörtüsü veya benzeri dini/toplumsal semboller üzerinden tanımlanması ilkesel olarak doğru bir yaklaşım değildir. Bir kamu görevlisinin ya da bireyin eylemleri değerlendirilirken odak noktası inancı veya kıyafeti değil; icraatı, liyakati ve ahlaki duruşu olmalıdır. Hukukta ve evrensel ahlak ilkelerinde suçun ve sorumluluğun şahsiliği esastır. Bir kimsenin usulsüzlük veya yolsuzluk yapması; başının açık ya da kapalı, sakallı veya sakalsız olmasıyla ilintilendirilemez. Suç ve ahlaksızlık bireyseldir, nesnel kriterlerle yargılanmalıdır. Takım elbiseli veya seküler kimlikli bireylerin karıştığı olumsuzluklar "bireysel suç" olarak değerlendirilirken; dini semboller taşıyan kişilerin hatalarının doğrudan inanç değerlerine, başörtüsüne veya muhafazakâr kimliğe mal edilmesi adil bir yaklaşım değildir. Bu durum, eleştirinin ötesine geçerek semboller üzerinden yürütülen toptancı bir algı yönetimine dönüşmektedir. Siyasi partiler, sivil toplum kuruluşları veya çeşitli yapılar bünyesinde bireysel hatalar ve gayriahlaki tutumlar yaşanabilir. Burada belirleyici olan, kurumun bu yanlışlara sahip çıkıp çıkmadığı ve sergilediği ilkesel tavırdır. Yanlışa müsamaha göstermeyen yapıları, bireylerin hataları üzerinden bütünüyle itham etmek hakkaniyetle bağdaşmamaktadır. Siyaset kurumundan ve toplum önderlerinden beklenen; kişilerin görünüşlerini veya sembollerini değil, doğrudan eylemlerini, adaletlerini ve dürüstlüklerini ölçüt alan kapsayıcı ve yapıcı bir dili benimsemeleridir. Yolsuzluğu her kim yaparsa yapsın, hangi siyasi görüşten veya partiden olursa olsun adil olmak esastır. Bugüne kadar onlarca operasyon ile yolsuzluk yapıldığı iddiasıyla belediye başkanları gözaltına alındı, tutuklananlar oldu. Otel odalarında gayrimeşru ilişkiler dâhil çeşitli olumsuzluklarla habere konu olan siyasi parti mensuplarını nasıl tanımlamalı nereye oturtmalı ve nasıl yorumlamalıyız? Hiçbir kurum veya kişiler kendi hatalarını bir başkalarının yanlışlarını öne çıkartarak kendi suçlarını örtbas etmeleri mümkün değildir.