Adana Valisi Sayın Mustafa Yavuz’un liderliğinde başlatılan 2040 Vizyonu Çalıştayları, şehrin mevcut durumunu analiz etmek ve geleceğini inşa etmek adına tarihi bir dönüm noktasıdır. Peki, bu çalıştayların sunduğu tablo bize ne söylüyor? Sokaktaki vatandaşın değişim beklentisi hangi noktalarda yoğunlaşıyor?   ​Adana’nın kronikleşen "büyük köy" imajının temelinde plansız yapılaşma yatmaktadır. Özellikle Güney Adana’daki çarpık kentleşme sadece bir barınma sorunu değil, aynı zamanda derin bir sosyal adalet meselesidir. ​Seyhan Nehri ve Tepe bağ, "yaşayan müze" konseptiyle yeniden ele alınmalıdır. Nehir kıyısı; halkın ücretsiz nefes alabileceği, güvenli ve aile dostu alanlara dönüştürülmelidir.   ​Çalıştay kapsamında yapılan anketlerin en sarsıcı sonucu, güvenliğin en büyük sorun olarak öne çıkmasıdır. Uyuşturucu kullanım yaşının düşmesi ve "mafya-vari" yapımlarla pekiştirilen şiddet güzellemesi, şehrin imajına vurulan en büyük darbedir. ​ Uyuşturucu ve çetelerle mücadelede MOBESE ve EDS sistemleri maksimize edilmelidir. Okul çevrelerinde ve mahallelerde bekçilik sistemi en verimli hale getirilmelidir. ​Sokak çetelerine ve uyuşturucu satıcılarına göz açtırmayacak kararlı kesintisiz huzur denetim/operasyonlar sürdürülmelidir. ​ ​Özellikle toplu taşıma sürücü eğitimleri sıkılaştırılmalıdır. Gereksiz korna sesi, ani manevralar ve nezaketsiz tutumlar, ancak caydırıcı cezalar ve eğitimle engellenebilir. Şehir içi trafik, EDS ve sıkı denetimlerle ivedilikle disipline edilmelidir. Şehrin en büyük eksiği, mevcut raylı sistemin otogar, havalimanı, hastane ve üniversite gibi ana arterlere ulaşmamasıdır. Trafik yoğunluğunu azaltacak bu entegrasyon bir an evvel tamamlanmalıdır. ​Otogardaki işgallere yönelik gecikmelide olsa yapılan operasyonlar yerindedir. Şehir merkezindeki "Melek girmez" ve "Kültür Sokağı" gibi noktalarda devam eden kaldırım işgalleri de aynı kararlılıkla sürdürülmelidir. ​ ​Mevcut festival ve karnavalların içeriklerinin; kültürümüz, geleneklerimiz ve inançlarımızla uyumlu hale getirilmesi; yerli-milli sanatçıyı ve esnafı gözeten bir irade ortaya konulması elzemdir. Mimar Sinan Açık Hava Tiyatrosu’nun duvarları arasına sıkışmış elitist yaklaşımdan kurtarılmalıdır. Kamu mekanlarının kullanımında hiçbir kesime ayrımcılık yapılmamalı, her grubun temsil hakkı toplumsal barışın anahtarı olarak korunmalıdır. ​ Zorunlu eğitim sistemi ve gençlerin meslek sahibi olma süreci yeniden değerlendirilmelidir. Evlilik yaşının yükselmesi ve aile kavramının zayıflaması, eğitimin temel sorunlarıyla doğrudan ilişkilidir. Üniversitelerdeki ideolojik ayrımcılık ve İslam karşıtı yapılanmalar ayrıca değerlendirecek konulardan bir tanesidir. ​ ​Yumurtalık, Karataş ve Ceyhan gibi bir hazineye sahipken, Adanalının kendi denizinden mahrum kalması yönetimsel bir paradokstur. ​Modern tesisler, kadın ve erkelerin ayrı olarak istifade edebileceği temiz plajlar ve kolay ulaşım imkânları ile Adana, Akdeniz’in yeni çekim merkezi olmalıdır.   ​Adnan Menderes Bulvarı: Baraj Gölü çevresinde genel ahlakı ve huzuru bozacak durumlara karşı sıkı denetimler yapılmalı, ailelerin huzur beklentisi güvence altına alınmalıdır. ​Şehir Hastanesi üzerindeki yoğunluğu azaltmak için semt poliklinikleri uzman doktor takviyesiyle güçlendirilmelidir. Randevu gecikmeleri, otopark sorunu ve oturma alanı yetersizliği acilen çözülmesi gereken "temas kalitesi" sorunlarıdır.   ​Ortak Akıl ve İrade ile Belediye başkanları, meclis üyeleri ve STK’lar uyum içerisinde çalışarak şehri ayağa kaldırmalıdır. Mevcut yerel yönetim hantallığı ve ideolojik bariyerler aşılmalıdır. Basın mensupları ise magazinel şiddeti köpürtmek yerine, şehrin gerçek sorunlarını ve kültürel dönüşümünü gündeme taşımalı, her kurum ve kuruluş kendi alanında üzerine düşenin en iyisini yapmak üzere kolları sıvamalı işe koyulmalıyız. El  birliğiyle Adana’yı yeniden inşa etme vaktidir.