Müzik evrenseldir; sınır tanımaz. Doğru tınıyı bulduğunda okyanusları aşar, kıtaları birbirine bağlar. Din, dil, ırk ayırt etmeksizin kalbi olan herkesi aynı ritimde buluşturur. Bir ezgi yüreğe işlediğinde, dudaklardaki o mahcup mırıltının devasa bir haykırışa dönüşmesi an meselesidir. Çünkü nota, sadece bir ses değil; bazen bir çığlık, bazen de uyuyan devleri uyandıran bir alarmdır. İnsanlığın belki de en karanlık ve en utanç verici çağını yaşıyoruz. Zulmün kol gezdiği, feryatların arş-ı alaya yükseldiği bu dönemde; bir avuç muktedirin oyununa gelmiş sekiz milyar insanı uyandırmanın en kestirme yolu müzik olabilir. Bugün dünya, emperyalist odakların ördüğü devasa bir ağın kıskacında. Ekonomik ve siyasi kıskaçlar, medya manipülasyonları ellerimizi kollarımızı bağlamış olabilir; ancak ruhumuza henüz kilit vuramadılar. Siyonist emperyalizmin ve zulmün çarkları dönerken, bu adaletsizliği durduracak olan şey yine kitlelerin ortak vicdanıdır. İşte tam bu noktada yerini ve tınısını bulan bir özgürlük türküsü veya bir isyan şarkısı yüreklerde fırtınalar koparabilir. İnsana kaybettiği cesareti geri verir; uyuyanları uyandırır, oturanı ayağa kaldırır ve duranı harekete geçirir. Tarih boyunca büyük değişimlerin hep bir müziği olmuştur. Marşlar eşliğinde sokaklara dökülen kitleler, bir sel gibi akarak zulmün bentlerini yıkıp geçmiş, sömürü düzenini yerle bir etmiştir. Müzik, sadece bir eğlence aracı değil, aynı zamanda bir direniş mevzisidir. Yaşanan bu küresel zulme karşı sessiz kalmayan her müzisyenin, her bestekârın; isyan şarkıları bestelemesi boynunun borcudur. Yeri geldiğinde notalar, kurşunlardan daha delici; melodiler, duvarlar yıkan bir selden daha güçlü olabilir. Müzisyenlerin tellerinden dökülecek her isyan ezgisi, dünyanın dört bir yanındaki mazlumlar için bir umut ışığı olacaktır.